Historia początkowych wydarzeń w układzie, przed przybyciem wyprawy badawczej

– Ponad pół roku wcześniej – Rycerz Poszukujący Marko Galdini Li Halan w wykopaliskach pod jedną  z historycznych katedr na Św Terze odnalazł klucz do Wrót prowadzących do nieznanego układu. Nie chcąc robić Cesarstwu przedwczesnych nadziei (były już takie pomyłki) postanowił samodzielnie zweryfikować znalezisko. Poprosił o pomoc tylko jednego,  dużo bardziej doświadczonego Rycerza Poszukującego Patrick’a Montgomery Hawkwood zwanego Raweńskim Orłem. Razem przetrząsali różne archiwa na Św Terze, jednak nie udało się zweryfikować ani pochodzenia, ani inni danych na temat tego klucza. Z klucza wydobyto informacje, że otwiera wrota układzie Pantateuch.
Obaj Rycerze postanowili sami sprawdzić wiarygodność klucza i zbadać doświadczalnie cel. O wyprawie poinformowano Cesarza
– 4 miesiące temu. Dwa statki Pazur Feniksa,  (Hawkwood, doświadczona załoga, klasa eskortowiec) i  Bazylea (Li Halan, statek badawczy) przekroczyły wrota. Statki przeleciały przez całą płaszczyznę układu, dokonując pomiarów i obserwacji. Następnie zawróciły i skierowały się do 2 planet krążących dookoła siebie, uznanych za najbardziej sprzyjające życiu. Na ich orbitach zaobserwowały pozostałości po II Republice. Nie stwierdzono żadnych sygnałów elektromagnetycznych czy innych. Kompletna cisza w czujnikach. Dokonano przelotów po orbitach i w górnych warstwach atmosfery obu planet. Dalej nie było żadnych sygnałów. Sporządzono wstępne mapy obu planet (do wglądu). Podczas tych pierwszych przelotów na orbitach obu planet wystrzelono po 2 sondy. I czekano na dane.
Na planecie Doris (magiczna lampa: mapka gdzie wylądowały sondy) stwierdzono bardzo liczne ślady życia, dużo obszarów zielonych i atmosferę nadającą się do oddychania. Typ Św. Terry. Sonda 1 przestała nadawać po 6 godzinach (choć miała nadawać  5 dni), Sonda 2 po 4 godzinach.
Na planecie Elizabeth (magiczna lampa: mapka gdzie wylądowały sondy) stwierdzono nieliczne ślady życia i atmosferę nadającą się do oddychania. Planeta wydawała się dość pustynna z silnym działaniem czynników atmosferycznych (np. wiatrów). Sonda 3 przestała działać 6 minut po zetknięciu się z ziemią (prawdopodobnie na skutek awarii), Sonda 4 przestała działać po 23 godzinach.
Jako pierwszą do wylądowania statkiem wybrano Elizabeth – Jeden statek miał lądować, podczas gdy drugi ubezpieczał go z orbity.
Pazur Feniksa wylądował na pustyni Elizabeth (na mapce – miejsce fioletowego X). Jednak już po 4 minutach łączność z nim nagle się urwała i nie została już nawiązana. Przypuszcza się, że mogło dojść do awarii nadajnika Pazura. Bazylea po bezskutecznych próbach kontaktu zeszła z orbity. Niestety w międzyczasie nad obszar nadciągnęła burza piaskowa. Kiedy przeszła po około 2 godzinach, Bazylea wylądowała niedaleko miejsca lądowania Pazura. Po pierwszym statku nie było ani śladu. Nie wiadomo co się z nim stało. Marko Galdini Li Halan  i 2 członków załogi opuścili statek i udali się na pieszy rekonesans. Nic nie znaleźli. Piach zdążył już zasypać ew. ślady. Prawdopodobnie Pazur wpadł w burzę piaskową i rozbił się gdzieś, a Bazylea po prostu go nie znalazła.
Bazylea przez 2 kolejne dni krążyła po orbicie wywołując Pazura. Jednak 3 członków załogi, którzy wcześniej wyszli na pustynię, rozchorowała się na nieznaną chorobę. Pomimo prób leczenia już po kolejnych 3 dniach zmarli. Pilot i inżynier, którzy przeżyli, ze strachu przed zarażeniem popełnili błąd i wyrzucili ciała w przestrzeń. Do dziś nie wiadomo więc dlaczego te 3 osoby zmarły.
– 3 miesiące temu Bazylea i jej dwaj żywi członkowie załogi dotarli na Byzantium Secundus gdzie zdali szczegółowy raport. Postanowiono wysłać większą i dobrze zaopatrzoną wyprawę badawczą.

Tomasz Kowalski

About Funky

www.spinqfotografia.pl www.tomaszwachla.pl
Gasnące Słońca, GS System ,

Comments are closed.